Jak pracuję z ludźmi?

Pracując od 2008 roku jako psychoterapeutka wypracowałam swój warsztat pracy w oparciu o superwizję indywidualną i grupową psychodynamiczną u superwizora Polskiego Towarzystwa Psychologicznego oraz uczestnicząc w superwizji klinicznej zespołu psychoterapeutów u superwizorów Polskiego Towarzystwa Psychologicznego, Polskiego Towarzystwa Psychiatrycznego, Polskiego Towarzystwa Psychoterapii Psychodynamicznej, Instytutu Psychoterapii Psychoanalitycznej, Instytutu Analizy Grupowej Rasztów. Uczestniczę również od kilkunastu lat w konferencjach naukowych organizowanych przez trzy sekcje psychoterapii znane jako Trójkonferencje. Trzy lata po pierwszych studiach uczestniczyłam w szkoleniu z psychoterapii systemowej prowadzonym przez Ośrodek Psychoterapii Systemowej rekomendowany przez PTP, wtedy po raz pierwszy pomyślałam, że faktycznie mogłabym być psychoterapeutką. Inspirowała mnie myśl psychologiczna Carla Gustawa Junga, należałam do klubu jungowskiego i czytałam zeszyty Albo-albo oraz filozofia Sorena Kierkegaarda. Następnie po jakimś upływie czasu ukończyłam podyplomowe  całościowe 4-letnie studium psychoterapii w podejściu integracyjnym, rekomendowane przez Polską Radę Psychoterapii, EAP (Europejskie Stowarzyszenie Psychoterapii) i EAIP (Europejskie Stowarzyszenie Psychoterapii Integratywnej).

Począwszy od roku 1998 prowadziłam warsztaty dla wielu grup rodziców metodą psychodramy i otrzymałam Certyfikat Realizatora Programu Szkoła dla Rodziców i Wychowawców. Idea świadomego rodzicielstwa była dla mnie istotna zarówno zawodowo jak i osobiście a program tych warsztatów zawiera tak cenne umiejętności jak: stawianie dziecku granic, nazywanie i wyrażanie uczuć dziecka i swoich, uważne słuchanie, stosowanie konsekwencji w wychowaniu, rozwiązywanie wspólnie z dziećmi sytuacji konfliktowych, rywalizacja między rodzeństwem, kryzys tożsamości u nastolatków. Prowadziłam grupy rodziców małych dzieci jak i nastoletnich. Warsztaty te są formą rozwoju dla wszystkich rodziców, nie tylko w kontekście roli, jaką pełnią ale i w rozwoju osobistym jako człowieka. Są też swoistą grupą wsparcia dla rodziców, dzięki nim wielu uczestników po ich ukończeniu spotykało się nadal w grupach wsparcia jako ich własna inicjatywa. Prowadziłam kilkanaście grup rodziców na warsztatach.

Kiedy zaczęłam się zajmować psychoterapią przyjmując pierwszych pacjentów w prywatnym gabinecie i w Ośrodku Pomocy Psychologicznej czułam, że wypływam na nieznane wody, więc najpierw jeszcze zdobywałam doświadczenie podczas stażu w Centrum Psychoterapii na Dolnej (w 2009 roku). Współpracowałam też z magazynem wsparcia psychologicznego i duchowego W4Oczy publikując artykuły dotyczące psychoterapii a także uczestniczyłam w konferencjach i warsztatach związanych z tym zagadnieniem. W 2006 roku koordynowałam Centrum Wspierania Rodziny, gdzie udzielałam wsparcia psychologicznego, prowadziłam warsztaty a także zebrania zespołu psychoterapeutów. Podczas szkolenia z psychoterapii systemowej przybliżone zostały mi idee pracy z rodziną jako systemem: praca z genogramem była szczególnie ciekawa i chętnie korzystałam z tej wiedzy w pracy psychologicznej i warsztatowej.

Przez ostatnie kilkanaście lat poszerzyłam moje myślenie o człowieku o perspektywę psychodynamiczną głównie dzięki lekturze wszystkich książek Glena Gabbarda i Nancy Mc Williams oraz uczestniczeniu w superwizjach z tego nurtu i Trójkonferencjach. Na marginesie pierwsza moja konferencja naukowa nt psychoterapii to październik 1998 roku w Krakowie. Pracowałam wtedy w Specjalistycznej Poradni Rodzinnej na Bemowie. Wcześniej pracowałam w redakcjach i wydawnictwach, w obszarze oświaty i profilaktyki z dziećmi i dorosłymi, prowadziłam zajęcia ze studentami UW IPSiR z koncepcji osobowości, zbierałam materiały do pracy naukowej dla sejmowej komisji ds rodziny i myślałam o zrobieniu doktoratu. Ukończyłam liceum im. B. Prusa w Warszawie w klasie humanistycznej a potem dwuletnie studium plastyczne, gdzie napisałam pracę dyplomową z psychologii:)) Podczas pierwszych studiów z resocjalizacji (kiedy byłam niepoprawną idealistką) zrealizowałam praktyki w Instytucie Psychiatrii i Neurologii pod kierunkiem prof. Namysłowskiej oraz staż w Młodzieżowym Ośrodku Profilaktyki i Psychoterapii „MOP”. W 2009 roku odbyłam staż kliniczny w Centrum Psychoterapii przy Dolnej (filia Szpitala Nowowiejskiego) a w 2017 roku staż terapeutyczny na Oddziale Całodobowym Szpitala Bielańskiego. Przez 13 lat pracowałam w Fundacji Pomocy Psychologicznej, przyjmując do terapii indywidualnej średnio 25 pacjentów tygodniowo a także współprowadząc grupy terapeutyczne i warsztaty.

Dzięki myśli psychodynamicznej i solidnej superwizji wiem jak pracować z pacjentami z zaburzeniami neurotycznymi, zaburzeniami osobowości, zaburzeniami afektywnymi (depresją), symptomami ASD czy ADHD, przechodzącymi kryzysy rozwojowe czy mającymi egzystencjalne rozterki. Prowadziłam psychoterapię osób zarówno w wieku wczesnej dorosłości 20-25, dorosłych 25-45, w wieku średnim 35-65. Przez kilkanaście lat prowadziłam głębokie długoterminowe procesy psychoterapeutyczne trwające od 3 do 7 lat. Mam też doświadczenie w prowadzeniu psychoterapii krótkoterminowej: 10 do 30 sesji. Współpracuję z innymi specjalistami: seksuologami, psychiatrami ( część moich pacjentów ma równolegle do psychoterapii farmakoterapię), neurologami. Mając personalistyczną wizję człowieka w pracy psychoterapeutycznej koncentruję się na obszarze psychiki i osobowości.